Informacje o infekcjach przenoszonych drogą płciową
Prawda jest taka: każda osoba aktywna seksualnie, która uprawia seks bez zabezpieczenia, może zakazić się infekcją przenoszoną drogą płciową (STI). Zależy nam, by raz na zawsze skończyć z dezinformacją, stygmatyzacją i nieporozumieniami związanym z infekcjami przenoszonymi drogą płciową.
W AHF Checkpoint Lublin oferujemy bezpłatne testowanie w kierunku HIV, kiły i wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV), a także poradnictwo i wsparcie. Zapewniamy również rzetelne informacje na temat HIV, STI, bezpieczniejszych zachowań seksualnych oraz, w razie potrzeby, pomagamy uzyskać dostęp do dalszej diagnostyki, leczenia i opieki medycznej.
Nie musisz umawiać wizyty. Po prostu przyjdź.
Informacje o infekcjach przenoszonych drogą płciową (STI)
Nasi doradcy ds. testowania przyjmują bez wcześniejszej rejestracji. Możesz wykonać szybki, bezpłatny, poufny i wiarygodny test w dogodnym dla siebie czasie.
Dysponujemy szybkimi testami przesiewowymi na HIV, kiłę i wirusowe zapalenie wątroby typu C (HCV), a wynik dostępny będzie po 15 minutach.
Jeśli zdiagnozowano u Ciebie STI, warto poinformować swoich partnerów i partnerki seksualne oraz zachęcić ich do wykonania testów. Wiemy, że taka rozmowa może być trudna, dlatego nasi doradcy są gotowi wesprzeć Cię na każdym etapie. Wczesne wykrycie zakażenia pomaga chronić zdrowie Twoje i osób, z którymi pozostajesz w kontakcie.
Choć ludzie są z natury istotami seksualnymi, abstynencja jest najskuteczniejszym sposobem uniknięcia zakażenia infekcją przenoszoną drogą płciową (STI).
Udowodniono, że prezerwatywy skutecznie zapobiegają przenoszeniu HIV, chlamydiozy, rzeżączki, kiły oraz nieplanowanej ciąży podczas kontaktów seksualnych. Prezerwatywy mogą również zmniejszać ryzyko zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) oraz jego przenoszenia. Nie są jednak w stanie chronić przed brodawkami wywołanymi przez HPV, które występują na nieosłoniętych obszarach narządów płciowych lub jamy ustnej. Ryzyko przeniesienia zakażenia z tych miejsc można ograniczyć poprzez ich zasłonięcie i unikanie kontaktu partnera seksualnego z takimi zmianami. Dostępne są szczepionki zapobiegające zakażeniom szczepami HPV najczęściej związanymi z brodawkami narządów płciowych oraz nowotworami szyjki macicy i prącia.
Oprócz stosowania prezerwatyw można zmniejszyć ryzyko zakażenia STI poprzez ograniczenie liczby partnerów seksualnych, prowadzenie otwartych i szczerych rozmów na temat statusu STI oraz historii seksualnej każdej osoby, a także regularne wykonywanie testów.
Choć wiele infekcji przenoszonych drogą płciową (STI) występuje stosunkowo często, a ich pierwsze objawy mogą być łagodne lub nie występować wcale, pozostawienie ich bez leczenia może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia.
Chlamydioza i rzeżączka mogą prowadzić do zapalenia najądrza, czyli przewodu połączonego z jądrami, lub do choroby zapalnej narządów miednicy mniejszej u kobiet, obejmującej macicę i jajowody. Oba schorzenia mogą powodować ból i prowadzić do niepłodności. Rzeżączka może również powodować owrzodzenia gardła lub odbytnicy. Kiła, rzeżączka i chlamydioza mogą zostać przeniesione na dziecko podczas ciąży lub porodu. Ponadto obecność innej STI może zwiększać ryzyko zakażenia HIV.
Get tested regularly and encourage your partners to do the same.
Powody, dla których warto zainteresować się testami na STIs:
- Istnieje ponad 20 różnych STI
- Liczba zakażeń STI rośnie na całym świecie
- Możesz mieć nierozpoznaną STI i nieświadomie przenieść ją na partnera lub partnerkę
- STI mogą negatywnie wpływać na zdrowie w przyszłości
- Wiele STI nie powoduje żadnych objawów po zakażeniu.
Żródło:- WHO Report on Reproductive Health (PDF)
Chlamydioza jest infekcją bakteryjną, która może być przenoszona z matki na dziecko podczas porodu oraz między osobami aktywnymi seksualnie.
Podczas seksu bez zabezpieczenia chlamydioza może zostać przeniesiona podczas kontaktów waginalnych, analnych lub oralnych z osobą zakażoną. Do zakażenia może dojść nawet wtedy, gdy partner seksualny nie ma wytrysku. Osoby zakażone chlamydią mogą nie mieć żadnych objawów lub doświadczać jedynie łagodnych dolegliwości.
Chlamydioza może być przenoszona nieświadomie, nawet jeśli nie występują żadne objawy. Kobiety częściej niż mężczyźni przechodzą zakażenie chlamydią bez wyraźnych symptomów.
Dobra wiadomość jest taka, że chlamydiozę można wyleczyć!
W leczeniu chlamydiozy lekarz przepisuje antybiotyki, które zwalczają zakażenie i zmniejszają ryzyko wystąpienia późniejszych powikłań.
Wiele osób zakażonych chlamydią nie doświadcza żadnych objawów, dlatego tak ważne jest wykonywanie testów. Jeśli objawy występują, mogą obejmować:
- ból lub pieczenie podczas oddawania moczu,
- nietypową wydzielinę z prącia lub pochwy (mleczną, wodnistą, żółtawą lub o silnym zapachu),
- obrzęk odbytu lub jąder,
- krwawienie z pochwy między miesiączkami,
- ból podczas seksu waginalnego,
- ból w podbrzuszu,
- niepłodność i/lub chorobę zapalną narządów miednicy mniejszej jako możliwe powikłania.
Rzeżączka (ang. gonorrhea, czasami nazywana także „the clap” lub „the drip”) jest bakteryjną infekcją prącia, cewki moczowej, odbytu, gardła, szyjki macicy lub pochwy. Podobnie jak chlamydioza, zakaża określone części ciała i może nie powodować żadnych objawów. Kobiety częściej niż mężczyźni przechodzą zakażenie rzeżączką bez wyraźnych symptomów.
Rzeżączka przenosi się podczas seksu analnego, oralnego lub waginalnego. Do zakażenia nie jest konieczna obecność nasienia, dlatego seks oralny bez prezerwatywy wiąże się z ryzykiem zakażenia, nawet jeśli wytrysk następuje poza jamą ustną. Jeśli osoba wykonuje seks oralny partnerowi lub partnerce zakażonej rzeżączką, może dojść do zakażenia gardła.
Ze względu na powszechność tej choroby, rzeżączka stopniowo uodparnia się na wiele antybiotyków stosowanych w jej leczeniu. Rzeżączka oporna na środki przeciwdrobnoustrojowe oznacza szczep bakterii niewrażliwy na działanie niektórych leków. W większości krajów, w których odnotowano takie przypadki, najskuteczniejszą metodą leczenia pozostaje jednorazowe podanie antybiotyku w formie zastrzyku. Oznacza to, że choroba nadal jest uleczalna.
Nieleczona rzeżączka może prowadzić do poważnych i trwałych problemów zdrowotnych. Jeśli występują u Ciebie objawy mogące wskazywać na rzeżączkę lub miałeś(-aś) niezabezpieczony kontakt seksualny, wykonaj test.
Niektóre osoby zakażone rzeżączką mogą nie doświadczać żadnych objawów. Jeśli jednak się pojawią, mogą obejmować:
- wydzielinę z cewki moczowej (najczęstszy objaw),
- częste oddawanie moczu,
- ostry ból w podbrzuszu,
- pieczenie podczas oddawania moczu lub wytrysku,
- zwiększoną ilość zielonkawej lub żółtawej wydzieliny z prącia lub pochwy,
- krwawienie z pochwy między miesiączkami,
- wydzielinę z odbytu lub krwawienie podczas wypróżniania,
- swędzenie w okolicy odbytu,
- niepłodność, ciążę pozamaciczną i/lub chorobę zapalną narządów miednicy mniejszej jako możliwe powikłania.
Kiła może być przenoszona poprzez bezpośredni kontakt ze zmianą kiłową podczas seksu waginalnego, analnego lub oralnego. Może również zostać przeniesiona na nienarodzone dziecko w czasie ciąży. Do zakażenia kiłą rzadko dochodzi poprzez pocałunki. Mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami są szczególnie narażeni na zakażenie kiłą.
Ponieważ zmiany kiłowe są zwykle bezbolesne, mogą łatwo pozostać niezauważone. Przebycie kiły nie powoduje nabycia odporności na ponowne zakażenie. Nawet po skutecznym leczeniu można zarazić się kiłą ponownie.
Kiła jest infekcją bakteryjną, która w początkowym stadium może powodować owrzodzenia oraz wysypkę. Owrzodzenia zazwyczaj znikają w ciągu tygodnia nawet bez leczenia. Po ustąpieniu pierwszych zmian zakażenie może przejść w drugą fazę choroby. Jej objawy mogą przypominać reakcję alergiczną lub infekcję wirusową, co utrudnia postawienie prawidłowej diagnozy. Po okresach objawowych kiła może przejść w fazę utajoną (bez widocznych objawów) i przez wiele lat powodować poważne szkody zdrowotne, w tym uszkodzenie narządów, a nawet śmierć, jeśli pozostanie nieleczona.
Najczęstsze objawy:
- bezbolesne owrzodzenia w okolicy narządów płciowych oraz/lub w obrębie szyi i jamy ustnej,
- wysypka skórna pojawiająca się na różnych częściach ciała, w tym na dłoniach i podeszwach stóp.
Leczenie:
Penicylina, będąca rodzajem antybiotyku, jest podstawową i najskuteczniejszą metodą leczenia kiły. Jest to leczenie bezpieczne, proste i skuteczne
HPV najczęściej przenosi się podczas seksu waginalnego lub analnego. Zakażenie może również nastąpić poprzez bliski kontakt skóra do skóry podczas aktywności seksualnej. W większości przypadków HPV ustępuje samoistnie w ciągu dwóch lat i nie powoduje problemów zdrowotnych. Jednak jeśli zakażenie nie ustąpi, może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak brodawki narządów płciowych oraz niektóre rodzaje nowotworów. U osoby aktywnej seksualnie objawy mogą pojawić się wiele lat po kontakcie z osobą zakażoną, co utrudnia ustalenie momentu zakażenia.
Brodawki narządów płciowych częściej pojawiają się i nawracają u osób palących tytoń oraz u osób z osłabionym układem odpornościowym, szczególnie u osób żyjących z HIV. Nie istnieje leczenie eliminujące HPV z organizmu, jednak brodawki mogą być usuwane za pomocą różnych metod medycznych, w tym krioterapii, czyli wymrażania.
Badania przesiewowe w kierunku raka szyjki macicy są ważnym i skutecznym sposobem zapobiegania oraz leczenia powikłań związanych z HPV. Kobiety żyjące z HIV są szczególnie narażone na zakażenie HPV oraz rozwój raka szyjki macicy.
Objawy HPV u kobiet:
Nie każda osoba zakażona HPV doświadcza objawów. Jeśli jednak się pojawią, mogą obejmować:
- brodawki narządów płciowych,
- zmiany skórne w okolicy narządów płciowych lub odbytu,
- nieprawidłowe wyniki badań przesiewowych szyjki macicy,
- zmiany przednowotworowe lub nowotworowe związane z przewlekłym zakażeniem HPV.